من به عنوان خواهر عدنان روزنامه نگار کرد و ایرانی که از سوی آنهایی که عملاً هیچگونه اعتقادی به آزادی بیان و عقاید ندارند محکوم به مرگ شده است و اکنون روزهای خوش جوانی خود را در زندان سپری میکند، خرسندم از اینکه خود را در جمع انساندوستهایی می بینم که با اعتقاد به احترام به منزلت انسانی و آزادی بندگان خدا عملاً از خوشیها و رفاه خود چشم پوشیده و برای نجات جان انسانها و افرادی که جرمشان تنها تلاش برای زیستن به طریقه صحیح آنست در تلاشند.

واقعاً به خود می بالم که آزادیخواهان و دوستان آزادی و آزادگی مرا به سرزمین سرشار از آزادی و بشر دوستی برای دفاع از جان برادر دربندم دعوت کرده اند و نمیدانم با چه زبانی از شماها که فرسنگها از نظر جغرافیایی از هم دوریم ولی خود را وقف رسالت خود کرده اید، تشکر کنم.

یقیناً تلاشهای روزنامه نگاران ایتالیا و مردمان فرهیخته این سرزمین و دیگر نقاط جهان برای رهایی جان انسانها و در راستای برقراری عدالت و زدودن ظلم در گیتی پرثمر خواهد بود چنانکه بوده و هست.

واقعاً این تلاشها، ما و مردمان کشورهای جهان سومی که در سختترین شرایط زندگی میکنند و زندگیشان همواره با ترس و رعب آمیخته است را امیدوار کرده و روزنه امیدی شده اند برای تمام آنهایی که عزیزانشان به فرمان حاکمان و سیستمهای غیر دمکراتیک بازداشت، ترور، محکوم به گذراندن بخشی از زندگیشان را در پشت میله های زندان و یا اعدام شده اند.

جرم برادر من تنها اطلاع رسانی، نگارش واقعیتها، تلاش برای عقلانیت و بهتر زیستن و آشکار ساختن نقض حقوق بشر و آزادیهایی که حق ابتدایی بشریت است می باشد.

آیا در دیگر سرزمینها نیز حکم مرگ را برای روزنامه نگارانی همچون عدنان حسن پور صادر کرده اند.

کشور ایران هم اکنون با 12 روزنامه نگار دربند به بزرگترین زندان روزنامه نگاران در خاورمیانه شهرت دارد و همه انها با احکام سنگین زندان محکوم شده اند و میدانید که این موضوع در رابطه با عدنان حسن پور و هیوا بوتمیار به اوج رسید و آنها به مرگ محکوم شدند.

این دو از همان آغاز دستگیری به مدتهای طولانی در بازداشتگاههای مخوف و انفرادی در تحت سخترین شرایط جسمی و روحی قرار گرفتند و سپس به اعدام محکوم شدند و شرایط نگهداریشان دو چندان اسفبار تر شد و مدت زیادی را در اعتصاب غذا بودند اما متاسفانه مسئولین قضایی و اداری ایران در این مدت سکوتی مرگبار در پیش گرفتند، و تنها امید و دلخوشی ما تلاشهای آزادیخواهان و انساندوستها در اقصا نقاط جهان برای نجات جان انها بود.

با انکه تصور میکردیم این تلاشها و محکوم کردن چنین مجازاتی برای فعالین و روزنامه نگاران در میان مسئولین و مدیران کشور ایران تاثیر گذار خواهد بود و حکم انها نقض میشود ولی شاهد بودیم که دیوان عالی کشور ایران حکم اعدام هیوا بوتمیار را نقض کرد و همه را خوشحال اما در عین حال حکم اعدام عدنان برادرم را تائید و همه را نگران کرد.

اکنون که در میان شما عزیزان حضو دارم کوله باری از اندوه و نگرانیهایی از 11 ماه بازداشت برادرم و بیش از همه نزدیک شدن وی به طناب دار را بدوش میکشم و دست یاری نزد تمام آنهایی که به بشریت و حق زیستن برای هر مخلوقی اعتقاد دارند دراز کرده و تلاش بیشتر را در راستای نجات جان برادرم خواهانم.